Qazoyl sözü, adından da göründüyü kimi, "qaz" və "neft" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmiş bir termindir. Bu, onun mənşəyini və təbiətini əks etdirən olduqca aydın bir adlandırmadır. Qazoyl, əslində, neftin fraksiyonlu distillyasiyası nəticəsində əldə edilən, qazdan daha ağır, lakin benzindən daha yüngül olan bir maye yanacaq növüdür.
Daha dəqiq desək, qazoyl neftin tərkibində olan alifatik və sikloalifatik karbohidrogenlərin qarışığından ibarətdir. Onun kimyəvi tərkibi, əldə edildiyi neftin növündən və emal prosesindən asılı olaraq müxtəliflik göstərir. Bu fərqliliklər isə qazoylun yanma xüsusiyyətlərini, viskozitesini və digər fiziki-kimyəvi parametrlərini müəyyənləşdirir.
Qazoyl, əsasən, dizel mühərriklərinin işləməsi üçün yanacaq kimi istifadə olunur. Yüksək enerji sıxlığına malik olması, onun ağır yük avtomobilləri, dəniz gəmiləri, qatarlar və bəzi elektrik stansiyalarında geniş tətbiqini təmin edir. Son illərdə bioyanacaq kimi bitki mənşəli qazoyulların da istehsalı və istifadəsi artmaqdadır, bu da ətraf mühitin qorunması baxımından mühüm əhəmiyyət kəsb edir.
Maraqlı bir məqam odur ki, qazoyulun keyfiyyəti müxtəlif standartlarla tənzimlənir. Bu standartlar yanacaqda olan kükürdün miqdarı, cetan ədədi (yanmanın başlama sürəti), viskozite və digər amilləri müəyyən edir. Yüksək keyfiyyətli qazoyullar mühərrikin daha effektiv və uzunömürlü işləməsini təmin edir, həmçinin ətraf mühitə daha az zərərli təsir göstərir.
Beləliklə, qazoyl sadəcə "qaz" və "neft" sözlərinin birləşməsindən yaranan bir termin deyil, əvəzinə, müasir dünyamızda nəqliyyat və sənayenin əsas yanacaqlarından biri kimi, olduqca mühüm və çox yönlü bir maddədir.