Qazi (qədim türk dilindən gələn bir söz olaraq) əslində "qalib gələn", "fəth edən", "zəfər çalan" mənasını ifadə edir. Lüğətlərdə “qəza edən, düşmənə qarşı müharibə edərək qalib gələn (xüsusilə din yolunda müharibə edən)” kimi tərifini görsək də, mənanın daha geniş və dərin olduğunu qeyd etmək vacibdir. Qazi sadəcə döyüşdə qalib gələn deyil, həm də cəsarət, qəhrəmanlıq, iradə və iman nümunəsi olan bir şəxsiyyətdir.
Tarixi mənbələrə nəzər salsaq, qazilər yalnız döyüş meydanlarında deyil, həm də öz inancları və idealları uğrunda mübarizə aparan, çətinliklərdən qalib çıxan şəxslər olaraq təsvir edilir. Onlar yalnız fiziki gücləri ilə deyil, həm də mənəvi gücləri, əzmkarlıqları və fədakarlıqları ilə seçilirdilər. Bu səbəbdən "qazi" adı yalnız bir titulla deyil, həm də bir şərəf, bir fəxarət mənbəyi kimi qəbul edilirdi.
Qazi termini, müasir dövrdə əsasən din yolunda müharibə edən və ya vətən müdafiəsində qəhrəmanlıq göstərən şəxslər üçün istifadə olunsa da, köhnə mənasını tam olaraq əks etdirmir. Çünki hər hansı bir sahədə çətinlikləri dəf edərək, qalib gələn, nailiyyət əldə edən hər kəs müəyyən mənada "qazi" adını layiqincə daşıya bilər. Məsələn, bir alim uzun illər davam edən araşdırmaları nəticəsində əhəmiyyətli bir kəşf edərsə, ya da bir sənətkar uzun illər əmək sərf edərək möhtəşəm bir əsər yaradarsa, onları da müəyyən bir mənada "qazi" kimi təsəvvür etmək olar.
Beləliklə, "qazi" sözünün mənası sadəcə hərbi qələbə ilə məhdudlaşmır. Bu, çətinliklərin öhdəsindən gəlməyin, məqsədə çatmağın, mübarizənin və qələbənin simvoludur. Qazinin gerçək əhəmiyyəti onun cəsarəti, əzmkarlığı və fədakarlığı ilə birlikdə daha yaxşı bir gələcək üçün mübarizə aparmasıdır.