Qavara sözü Azərbaycan dilində əsasən "boy-buxun, görkəm, xarici görünüş" mənalarında işlənir. Bu, sadəcə fiziki görünüşü deyil, həm də insanın ümumi təəssüratını, hündürlüyünü, quruluşunu, hətta duruşunu əhatə edən daha geniş bir anlayışdır. Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq müxtəlif çalarlar ala bilər. Məsələn, "qavara gözəldir" deyərkən sadəcə gözəl bir üzü deyil, həm də bədənin ümumi gözəl harmoniyasını nəzərdə tuturuq.
Hacı Nuru'nun misalında istifadə olunan "qavara" sözü isə daha çox "böyük əzəmət, nüfuz" mənasında işlənmiş ola bilər. Yəni, qatırçılıqla məşğul olsaydı, bu böyük görkəmin və nüfuzunun sayəsində ildə yüz əlli manatdan çox qazana bilərdi, ancaq o bunu etməyib. Burada "qavara" sözü sadəcə boy-buxun deyil, insanın sosial mövqeyini və imkanlarını da ifadə edir. Sözün bu istifadəsi, "qavara"nın yalnız fiziki görünüşlə məhdudlaşmayan daha geniş bir mənaya malik olduğunu göstərir.
Qədim Azərbaycan ədəbiyyatında da "qavara" sözünə rast gəlmək olar. Burada sözün mənası bəzən "qamət, heybət" kimi daha poetik ifadələrlə ifadə olunur. Beləliklə, "qavara" sözü zaman keçdikcə məna çalarlarını qorumuş, lakin eyni zamanda yeni mənalar da qazanmış bir sözdür.
Ümumiyyətlə, "qavara" sözü Azərbaycan dilinin zəngin leksikasının bir nümunəsidir və onun mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişsə də, hər zaman insanın zahiri və bəzən də batini keyfiyyətlərini əks etdirir.