Qarov sifəti, əsasən Azərbaycan dilində, "qarovluğu olan" mənasında işlənir. Lakin bu tərif, sözün ifadə etdiyi incəlikləri tam əks etdirmir. Sadəcə "qarovlu" olmaq deyil, daha dəqiq desək, şübhəli, etibarsız, hilekər, fırıldaqçı, özündən şübhələnən, gizli niyyətləri olan və əsl simasını gizlədən bir insana aiddir.
Qarov adam, görünüşdə sadə, hətta səmimi görünə bilər, ancaq daxilən tamamilə fərqlidir. O, hər zaman öz maraqlarını ön plana çəkir və buna nail olmaq üçün müxtəlif hiyləgər yollardan istifadə edə bilir. Etimadını qazanmaq asandır, amma gerçək niyyətlərini açıqlamaq çətindir. Qarovluq, sadəcə qaranlıq bir iş görmək deyil, həm də öz əməllərini gizlətmək, özünü müdafiə etmək üçün mürəkkəb oyunlar qurmaq bacarığıdır.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "qarov" kökünün qaranlıq, gizli, görünməyən mənaları ilə əlaqəli olduğunu düşünmək olar. Belə ki, qarovluq bir növ gizli saxlanılan, qaranlıqda qalan bir vəziyyəti ifadə edir. Bu gizlilik isə şübhəsiz ki, qəsd və ya pis niyyət ilə əlaqələndirilir.
Müasir Azərbaycan ədəbiyyatında "qarov" sözü tez-tez şübhəli, etibarsız şəxsləri təsvir etmək üçün işlənir. Onlar öz məqsədlərinə çatmaq üçün başqalarını aldada və ya istismar edə bilərlər. Beləliklə, "qarov adam" ifadəsi yalnız bir söz birləşməsi deyil, həm də müəyyən bir psixoloji portretin əksidir.