Qarmon (rus. əsli yun.) - Üzərində dilləri olan iki taxtaya bənd edilmiş açılıb-yığılan körüklərdən ibarət musiqi alətidir. Bu sadə tərif, qarmonun əsl cazibəsini tam əks etdirmir. Qarmon, sadə görünüşünə baxmayaraq, zəngin tarixə və unikal səsə malikdir. Onun səsi, həm incə və məlahətli, həm də güclü və ifadəli ola bilər, musiqinin müxtəlif janrlarında özünə yer tapmışdır.
Qarmonun əsas hissələri iki taxta, aralarında hərəkət edən körük və bu taxta boyunca düzülmüş metal dillərdən ibarətdir. Körüyün açılıb-yığılması ilə hava dillər üzərindən keçərək səs yaranır. Dillərin ölçüsü və materialı fərqli olaraq, qarmon müxtəlif notlar çıxarmağa imkan verir. Musiqiçinin mahirliyi isə bu sadə mexanizmin zəngin ifadəliliyinə yol açır.
Qarmonun mənşəyi qədim Yunanıstana gedib çıxsa da, müasir qarmonun forması XIX əsrdə Avropada formalaşıb. O, xüsusilə rus xalq musiqisində geniş yayılmış və onun ayrılmaz hissəsinə çevrilmişdir. Lakin, qarmon yalnız rus musiqisində deyil, Azərbaycan, türk və digər xalqların musiqi mədəniyyətində də özünə geniş yer tutmuşdur. Həm professional, həm də həvəskar musiqiçilər tərəfindən istifadə olunur.
Qarmonun səsi, onun sadəliyinə baxmayaraq, dərin emosiyalar ifadə edə bilir. Həm kədərli, həm də şən, həm romantic, həm də əyləncəli əsərlərin ifasında istifadə olunur. Bu səbəbdən də qarmon xalq musiqisinin ruhunun təcəssümü kimi qəbul edilir və bu gün də öz aktualığını qoruyub saxlayır.
Ümumiyyətlə, qarmon sadəcə bir musiqi aləti deyil, o, bir tarixi, mədəni və emosional mirasdır. Onun səsi, bir çox insan üçün uşaqlıq xatirələri, xalq musiqisinin cazibəsi və musiqi sənətinin zənginliyi ilə bağlıdır.