Qarğılıq sözü Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yeri olan, əsasən təbiət mənzərələrini təsvir edərkən işlənən bir termindir. Sadəcə "çoxlu qarğı bitən yer" kimi qısa bir izahla kifayətlənmək, bu sözün ifadə etdiyi canlı və rəngarəng təsviri əks etdirməyə yetərli deyil.
Qarğılıq, əslində, geniş, bataqlıq və ya nəmli əraziləri xatırladan bir mənzərədir. Burada sıx-sıx bitən qarğı bitkiləri, ətrafa sərin və nəm bir hava yayır, səssiz-səmirsiz bir atmosfer yaradır. Qarğıların uzun, nazik və əyilmiş gövdələri, küləyin təsiri ilə bir-birinə dəyərək xüsusi bir səs çıxarır, bu səs isə qarğılığın səssiz sakitliyini daha da vurğulayır. Qamışlığa bənzəsə də, qarğılıq daha çox nəmli, bataqlıq ərazilərdə rast gəlinir və qamışlığa nisbətən daha sıx bir bitki örtüyünə malikdir.
Qarğılıqlar, həmçinin müxtəlif heyvanlar üçün yaşayış və qida mənbəyidir. Quşlar, suda-quruda yaşayanlar və digər kiçik heyvanlar bu ərazilərdə sığınacaq tapır, qarğıların toxumları və kökləri ilə qidalanırlar. Beləliklə, qarğılıq sadəcə bitki örtüyündən ibarət bir yer deyil, həm də canlı bir ekosistemin tərkib hissəsidir. Ətraf mühitin mühafizəsi baxımından da qarğılıqların əhəmiyyəti böyükdür, çünki bu ərazilər suyun təmizlənməsində və torpağın eroziyasının qarşısının alınmasında mühüm rol oynayır.
Bir sözlə, "qarğılıq" sadəcə bir bitkinin böyüdüyü yer deyil; səssiz, nəmli, həyat dolu, rəngarəng və ekoloji baxımdan əhəmiyyətli bir təbiət mənzərəsidir. Bu mənzərənin təsvirinə "çoxlu qarğı bitən yer" ifadəsi kifayət etməsə də, bu məqalə qarğılığın daha dolğun, daha ətraflı və daha maraqlı bir təsvirini verməyə çalışır.