Qamaşdırma sözü "qamaşdırmaq" fellərinin məsdər forması olub, əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci mənada qüvvətli işıq, parlaq bir cisim və ya hadisənin gözü qamaşdırması, görmə qabiliyyətinin müvəqqəti olaraq zəifləməsi kimi başa düşülür. Günəşin parlaq işığı, güclü bir işıq mənbəyi, qarın çoxluğunun yaratdığı parlaqlıq gözləri qamaşdıra bilər və bu da qamaşdırma hadisəsinə səbəb olur. Bu mənada qamaşdırma, fiziki bir təsir nəticəsidir.
İkinci mənada isə qamaşdırma daha geniş bir mənaya malikdir. Bu mənada qamaşdırma, bir şeyin gözəllik, əzəmət, möhtəşəmlik və ya digər xoş təsirlərlə insanda yaratdığı heyranlıq, həyəcan və ya heyrət hissi kimi təsvir edilə bilər. Məsələn, möhtəşəm bir bina, gözəl bir mənzərə, əsərli bir sənət əsəri və ya nadir bir hadisə insanları qamaşdıra bilər. Bu vəziyyətdə qamaşdırma, subyektiv bir təcrübədir, gözlərin fiziki olaraq qamaşması deyil, əqli və emosional bir təsirdir. Burada qamaşdırma sözü, adi və gündəlik həyatın monotonluğundan çıxıb insanı valeh edən, heyranlıq hissi oyadan hər şeyə aid edilə bilər.
Beləliklə, qamaşdırma sözü həm fiziki, həm də metaforik mənada işlədilə bilər. Birinci halda, görmə qabiliyyətinin müvəqqəti zəifləməsi; ikinci halda isə, təəccüb və heyranlıq hissi kimi başa düşülür. Hər iki mənada da sözün ifadə etdiyi təsir güclü və unudulmazdır.