Qallac sifəti, əsasən danışıq dilində işlənərək, insanın xeyirxah, əliaçıq və səxavətli olduğunu bildirir. Bu söz, sadəcə "əliaçıq" və ya "səxavətli" sözlərinin sinonimi olmaqdan daha çox, məna çalarına görə daha zəngindir. "Qallac" insanın mal-mülkünə, var-dövlətinə qarşı səxavətli yanaşmasını ifadə edir, ancaq bu səxavət yalnız maddi deyil, həm də mənəvi ola bilər. O, özünün vaxtını, bacarığını, bilik və təcrübəsini ehtiyacı olanlarla sevinclə bölüşən insanı xarakterizə edir.
Bir "qallac adam" yalnız pul-pullu olan kimsə deyil; o, həmişə köməyə hazırdır, başqalarının xoşbəxtliyini özününkindən üstün tutur. Onun səxavəti səmimi, gözlənilməz və riyakarsızdır. "Qallac" sözü, müasir cəmiyyətdə az işlənsə də, ənənəvi Azərbaycan mədəniyyətinin xeyirxahlıq və qarşılıqlı dəstək dəyərlərini özündə əks etdirir.
Sözün etimologiyası haqqında dəqiq məlumat məhduddur, amma ehtimal olunan kökləri "qal" (qab, çoxluq) və "lac" (ya da oxşar kök) kimi komponentlərdən təşkil ola bilər, bunlar bol, sınırsız məna çalarını ifadə edə bilər. Beləcə, "qallac" sözü, sadəcə səxavətli insanı deyil, həm də varlı, bol məhsul verən torpağı və ya sözün məcazi mənasında "bol qəlbi" olan insanı ifadə edə bilər.