Qalxan: Köhnə döyüş sənətinin ayrılmaz bir hissəsi olan qalxan, əsgərlərin qılınc, ox, nizə və digər silahlardan qorunmaq üçün istifadə etdikləri bir müdafiə vasitəsidir. Tarixin dərinliklərindən gələn bu qədim döyüş əşyası müxtəlif formalarda, ölçülərdə və materiallardan hazırlanırdı. Dairəvi, düzbucaqlı və ya digər həndəsi formalarda olan qalxanlar ağac, metal, dəri və ya bu materialların birləşməsindən düzəldilirdi.
Qalxanların dizaynı və materialı dövrün texnologiya səviyyəsinə, əsgərin sosial statusuna və döyüş taktikasına uyğun olaraq dəyişirdi. Misal üçün, ağır zirehli piyadalar daha böyük və möhkəm, adətən metaldan hazırlanmış qalxanlardan istifadə edərkən, daha çevik yüngül piyadalar daha kiçik və yüngül, ağac və ya dəridən hazırlanmış qalxanlarla döyüşürdülər. Həmçinin, bəzi qalxanlar üzərində hərbi rəmzlər, naxışlar və ya simvollar olurdu ki, bu da əsgərin mənsubiyyətini və ya statusunu göstərirdi.
Qalxanın əsas funksiyası zərbələri dəf etmək olsa da, o, bəzən qalxançılar tərəfindən hücumda da istifadə olunurdu. Yüksək dərəcədə təlim keçmiş qalxançılar qalxanlarını düşmənin silahlarını dəf etmək üçün deyil, həm də hücum etmək üçün də istifadə edə bilir, qarşı tərəfə güclü zərbələr endirə bilirdi. Qalxanların döyüş meydanındakı əhəmiyyəti, ordunun təşkili və döyüş taktikasında mühüm rol oynamışdır. Qalxanlar bir çox mədəniyyətin hərbi tarixində mühüm bir rol oynamış və müxtəlif formalarda və üsullarla istifadə edilmişdir.
Müasir dövrdə qalxanlar daha çox tarixi əhəmiyyətinə görə və ya kostyum nümayişləri, filmlər və teatr tamaşaları kimi mədəni tədbirlərdə istifadə olunur. Ancaq onun qədim döyüşçülər üçün verdiyi müdafiənin və döyüşdəki rolunun əhəmiyyətini unutmaq olmaz. Qalxan, sadəcə bir döyüş vasitəsi deyil, keçmişin güclü bir simvolu, tarixin səhifələrində əbədiləşmiş bir qəhrəmanlıq əlamətidir.