Qal (ərəb mənşəli) sözü köhnəlmiş olsa da, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yer tutur. Əsasən, qarışıqlıq, hay-küy, çığır-bağır, mübahisə və qovğa kimi mənalarda işlənir. Bu, sadəcə səs-küylü bir vəziyyəti deyil, daha çox nizam-intizamsızlığın, anarxinin, bir-birinə zidd fikirlərin və hərəkətlərin hökm sürdüyü bir vəziyyəti ifadə edir.
Sözün "igidin başı qalda gərək" ata sözündəki istifadəsi maraqlıdır. Bu ifadə, igidin çətin vəziyyətlərdə, qarışıqlıqların içində belə səbrli və ayıq başlı olması, düzgün qərarlar verə bilməsi qabiliyyətini vurğulayır. Beləliklə, "qal" sözü yalnız mənfi bir hadisəni deyil, eyni zamanda igidliyə və müdrikliyə qarşı qoyulan bir sınağı da ifadə edir. İgid, qarışıqlığın içində özünü itirmədən, soyuqqanlılıqla və döyüşkənliklə hərəkət etməlidir.
Qədim Azərbaycan ədəbiyyatında və xalq yaradıcılığında "qal" sözünün istifadəsinə rast gəlmək mümkündür. Bu söz, o dövrün sosial-mədəni həyatını, insanların qarşılaşdıqları çətinlikləri və onların bu çətinliklərin öhdəsindən gəlmək üçün sərf etdikləri cəhdləri anlamaq üçün əhəmiyyətli bir açardır. "Qal" sözünün mənasını daha dərin anlamaq üçün o dövrün tarixi mənbələrinə müraciət etmək lazımdır.
Ümumilikdə, "qal" sözü sadəcə bir lüğət sözü deyil, tarixin, mədəniyyətin və xalqın ruh halının əks olunduğu maraqlı bir termindir. Onun köhnəlməsi bu sözün əhəmiyyətini azaltmır, əksinə, dil tarixinə dair dəyərli bir məlumat təqdim edir.