Qah-qah (zərf): Bu söz, güclü, səs-küylü, həvəslə və açıq-aşkar gülüşü ifadə edir. Sadəcə "bərkdən gülmək" mənasından daha çox, qəhqəhənin səsini, enerjisini və hətta səbəbini özündə əks etdirir. Sözün yaratdığı təsvir, dinləyicinin gülüşün şiddətini və coşğunu hiss etməsinə səbəb olur.
"Qah-qah gülmək" ifadəsi, səsin güclülüyünü, gülüşün nəzarətsizliyini və bəlkə də bir qədər də səmimiliyini vurğulayır. Əl-ələ çalaraq, sevincdən və ya əyləncədən doğan səmimi qəhqəhəni təsəvvür edə bilərik.
Ancaq qah-qah, həmişə yalnız sevinc və şadlıqla əlaqələndirilmir. Bəzən, həyəcanlı, hətta əsəbi bir vəziyyətdə də "qah-qah" gülmək olar. Məsələn, bir zarafatı eşidib, qəflətən və gözlənilmədən qah-qah gülə bilərik. Yaxud, nəsə çox əyləncəli olduqda, həyəcandan, özünü saxlamağa çalışmayan, nəzarətdən çıxmış bir gülüş.
"Əl-ələ çalanda, qah-qah güləndə; Əyləşib qalanda, pünhan olanda; Deyib danışdığı yadıma düşdü" misalında sözün fərqli kontekstlərdə necə işlədildiyini görürük. Birinci hissədə açıq və şən bir atmosferi, ikinci hissədə isə gizli bir şəkildə, bəlkə də xatirələrə dalaraq gülməni təsvir edir. Bu da qah-qah sözünün çox yönlü olduğunu göstərir.