Qağıldama sözü, "qağıldamaq" feilindən törəmiş bir isimdir. Lüğətlərdə sadəcə olaraq "qağıldamaq" feili ilə əlaqələndirilməsi, bu zəngin məna kəsb edən sözün bütün imkanlarını əks etdirmir. Əslində "qağıldama" sözü, qaranlıq, qapalı, gizli bir yerdə, xüsusilə də gecə saatlarında, gizlincə, alçaq səslə söylənilən, pıçıldanılan sözlər, gizli danışıqlar, dedi-qodular, və ya gizli bir planın, intriqanın əlaməti kimi başa düşülə bilər.
Bu söz, həmçinin bir növ "səs-küy", "fısıltı", "şüştüş" mənasını da ehtiva edir. Ancaq bu sadə təriflərdən fərqli olaraq, "qağıldama" daha çox mənfi bir konteksdə işlənir. Bu gizli və qara niyyətləri, şübhəli məqsədləri ifadə edən bir söz kimi qəbul edilə bilər. Məsələn, "evin arxasında baş verən qağıldamalar eşidilirdi" deyəndə, burada şübhəli bir fəaliyyətdən, gizli görüşdən, və ya qanunsuz bir işdən danışılır.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "qağıl" kökünün "qaranlıq", "gizli", "çətin başa düşülən" mənalarını daşıdığını görərik. Beləliklə, "qağıldama" sözü bu kökdən gələn və mənanı gücləndirən bir şəkilçi ilə formalaşır. Yəni sözün özü də mənasını özündə ehtiva edir.
Nəticə olaraq, "qağıldama" sadəcə "qağıldamaq" feilinin isim formasından daha çox şey ifadə edir. Bu söz, məcazi mənada gizlilik, şübhə, intriqa, pis niyyət və qaranlıq işləri ifadə edən zəngin bir semantik yüklü söz kimi dəyərləndirilməlidir. Onun istifadə sahəsi ədəbi dilə, xüsusilə də səhnə əsərləri və romanlara xüsusi bir rəng qatar.