Kvorum (latınca quorum – “kimlərin”) bir qurumun (məsələn, parlament, iclas, məhkəmə və s.) qanuni və ya səmərəli qərar qəbul etmək üçün tələb olunan minimum iştirakçı sayını ifadə edir. Yəni, müəyyən bir qərarın qanuni olaraq qəbul edilməsi üçün toplantıda ən azı kvorum təşkil edən sayda üzvün iştirakı vacibdir.
Kvorumun miqdarı müxtəlif qurumlar üçün fərqli ola bilər. Bu miqdar qurumun qaydaları, qanunvericilik aktları və ya daxili əsasnamələri ilə müəyyən edilir. Məsələn, bir şirkətin ümumi yığıncağında kvorum ümumi səhmdarların 50%+1-i ola bilər, parlamentdə isə deputatların 2/3-ü və ya yarısından çoxu kimi müəyyən edilə bilər. Kvorumun olmaması qərarların qanunsuz hesab olunmasına və yığıncağın ləğv edilməsinə səbəb olur.
Tarix boyu kvorum anlayışı qərarların qəbulunda demokratik prinsiplərin və ədalətin təmin edilməsində mühüm rol oynamışdır. Kvorumun mövcudluğu ədalətli təmsilçiliyi və qərarların qəbulunda əksəriyyətin iradəsinin ifadəsini təmin edir. Əks halda, az sayda insanın qərarı daha çox insanın maraqlarına zidd ola bilər. Beləliklə, kvorum anlayışı həm qanunçuluğun, həm də ədalətin vacibliyini vurğulayır.
Müasir dövrdə kvorum anlayışı geniş istifadə olunur və qərar qəbul edən hər hansı bir qurumun əsas prinsiplərindən biridir. Onun tələblərinə riayət olunması qərarların leqitimlliyini və demokratikliyin təmin olunmasını təmin edir. Müxtəlif qurumlar öz tələblərini və qaydalarını müəyyən edərək, kvorum anlayışına öz xüsusiyyətlərini əlavə edə bilərlər.