Küskünləşmək, ruhdan düşməyin, ümidsizlik və bədbinliyin qapısını açmaq deməkdir. Bu, sadəcə bir duyğu deyil, həm də insanın həyat enerjisinin, həvəsinin və motivlərinin azalması ilə müşayiət olunan bir vəziyyətdir. Küskünlük, iç dünyada təslim olma, həyatın qarşısında acizlik hissi ilə xarakterizə olunur. Nəticədə, fəaliyyətsizlik, apatiya və ümumi həyatdan soyuma müşahidə oluna bilər.
Küskünləşmə, həmçinin narazılıq və inciməklə əlaqələndirilir. Bir insanın istəklərinin, ehtiyaclarının və ya gözləntilərinin qarşılanmaması, haqsızlıq, xəyanət və ya təhqir kimi hallar küskünləşməyə səbəb ola bilər. Bu, özünü təcrid etmə, ətrafdakılardan uzaqlaşma və əlaqələrin pozulması ilə göstərə bilər. İnsan küskünləşdikdə, əvvəlki həvəslərini itirir, həyata olan marağı azalır və müsbət emosiyalar əvəzinə mənfi duyğular üstünlük təşkil edir.
Səməd bəlkə də küskünləşib başladığı işdən soyuması misalında olduğu kimi, küskünləşmə, hər hansı bir layihənin, hədəfin və ya münasibətin tərk edilməsinə səbəb ola bilər. Bu, insanın potensialını reallaşdırmasına mane olan bir maneədir. Küskünləşmənin qarşısını almaq üçün özümüzü motivasiya etmək, müsbət düşüncələrə yönəlmək və dəstək axtarmaq vacibdir. Həyatda rastlaşdığımız çətinliklər qarşısında ümidsizliyə qapılmaq əvəzinə, həll yolları axtarmaq və özümüzə inamı gücləndirmək daha məqsədəuyğundur.