Kürəçi sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yer tutan, tarixi kökləri olan bir termindir. Sadəcə "kürəyə xidmət edən adam" kimi qısaca tərif olunması, bu peşənin və onun əhatə etdiyi geniş fəaliyyət sahəsinin əsl mahiyyətini tam əks etdirmir.
Əslində kürəçi, yalnız kürənin fiziki quruluşuna və işlədilməsinə cavabdeh olan bir fəhlə deyil. O, həm də qədim dövrlərdən bəri əhəmiyyətli bir sənətkar sayılırdı. Kürədə bişirilən kərpic, saxsı qablar və digər məmulatların keyfiyyəti, estetik görünüşü və bəzən hətta xüsusiyyətləri birbaşa kürəçinin bacarığı və təcrübəsindən asılı idi. Beləliklə, kürəçi, eyni zamanda, bir növ sənətkar, usta, hətta mühəndislik bacarığı tələb edən bir peşə sahibi idi.
Kürənin quruluşundan, istiliyin tənzimlənməsindən, yanacağın düzgün seçilməsindən tutmuş, məmulatların bişirilmə texnologiyasına qədər bütün proseslər kürəçinin nəzarəti altında həyata keçirilirdi. Bu, sadəcə işçi olmaqdan kənara çıxaraq, həqiqi bir sənətkarlıq tələb edirdi. Ona görə də, "ocaqçı" kimi sadə bir sinonim istifadə etmək, kürəçinin rolunu və əhəmiyyətini tam əks etdirmir.
Kürəçilik peşəsi, keçmişdə geniş yayılmış olsa da, müasir dövrdə öz əhəmiyyətini qismən itirmişdir. Ancaq bu peşənin tarixi, özündə bir çox sənətkarlıq ənənələrini, bilik və bacarıqları əks etdirdiyindən, etnoqrafiya və tarix üçün əhəmiyyətli bir mənbədir. Kürəçilərin bacarığı, qədim texnologiyaların davamı və müasir texnologiyaların inkişafı üçün ilham mənbəyi kimi qiymətləndirilməlidir.