Küpçülük, əsasən toxuculuq sənayesində istifadə olunan bir boyaqçılıq üsuludur. Bu sənət, parça və ya ipliyin müxtəlif rənglərdə boyanması ilə məşğul olur. Sadəcə boyaqçılığın bir növü deyil, özünəməxsus texniki biliklər və bacarıqlar tələb edən bir peşədir. Küpçülüyün özünəməxsusluğu, boyaq maddələrinin hazırlanmasından tutmuş, parçanın boyanma texnikasına və rənglərin sabitlənəməsinə qədər geniş bir prosesi əhatə etməsindədir.
Tarix boyu, küpçülük əhəmiyyətli bir sənət olaraq, cəmiyyətin sosial-iqtisadi həyatında mühüm rol oynamışdır. Həm geyimlərin, həm də digər toxuculuq məmulatlarının istehsalında, həm də sənət əsərlərinin yaradılmasında istifadə edilmişdir. Müxtəlif mədəniyyətlərdə küpçülüyün özünəməxsus üsulları və texnologiyaları inkişaf etmiş, bu sənətin zəngin tarixini və müxtəlifliyini göstərir.
Küpçülük sənətinin ustaları, boyaq maddələrinin təbii mənbələrdən (bitkilər, heyvanlar, minerallar) əldə olunması və istifadəsi sahəsində geniş biliyə sahib olmalı idilər. Boyaqların keyfiyyəti, onların davamlılığı və rənglərin canlılığı küpçünün bacarığına və təcrübəsinə bağlı idi. Parçanın növü, boyaq maddələrinin tərkibi və boyanma texnikasının düzgün seçilməsi də son nəticədə alınan rəngin keyfiyyətini müəyyən edirdi.
Müasir dövrdə, kimyəvi boyaların geniş istifadəsi ilə yanaşı, təbii boyalarla küpçülük ənənəsi də öz əhəmiyyətini qoruyub saxlayır. Əl ilə hazırlanmış, təbii boyalarla boyanmış parçalar unikal xüsusiyyətlərinə görə yüksək qiymətləndirilir. Bu, həm də ekoloji cəhətdən təmiz istehsal üsullarına olan marağın artması ilə əlaqədardır. Beləliklə, küpçülük, sadəcə bir peşə olmaqdan çıxaraq, sənət, ənənə və ekologiyanın qovuşduğu bir sahəyə çevrilir.