Kümbəzli: Bu söz, öz əsasında "künbəz" sözündən törəmiş bir sifətdir və əsasən bir şeyin kümbəzə bənzər formaya malik olmasını, yaxud kümbəzlə örtülmüş olmasını ifadə edir. "Kümbəz" isə əyri xətlərlə bir nöqtədə birləşən, qübbəvari bir dam örtüyünü və ya binanın üst hissəsini bildirir. Beləliklə, "kümbəzli" sözü həm memarlıqla, həm də daha geniş mənada, kümbəz formasını xatırladan hər hansı bir obyektlə əlaqələndirilə bilər.
Sözün istifadəsinə dair S.S.Axundovun nümunəsində olduğu kimi, "kümbəzli məzar" ifadəsi bir memarlıq elementini təsvir edir. Burada "kümbəzli" sifəti, məzarın üst hissəsinin kümbəzvari formaya malik olduğunu bildirir. Bu, həm də məzarın yaşı və ya üslubu barədə məlumat verir – kümbəzli məzarlar adətən köhnə memarlıq üslublarına aid edilir və tarixi əhəmiyyətə malik ola bilər. Axundovun misalında olduğu kimi, belə məzarlar gizlənmək üçün əlverişli yer kimi təsvir edilir, bununla da kümbəzli məzarın həm memarlıq, həm də bədii əsər kimi təsvirinin və hətta sirr və gizliliklə əlaqələndirilməsinin də mümkünlüyünü göstərir.
Ümumiyyətlə, "kümbəzli" sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilsə də, əsas mənası hər zaman kümbəz formasına və ya kümbəz ilə örtülü olma xüsusiyyətinə istinad edir. Bu söz, həm elmi, həm də bədii ədəbiyyatda istifadə oluna bilər və təsvir etdiyi obyektin xüsusiyyətlərini daha aydın və canlı şəkildə çatdırmağa kömək edir.