Küflət sözü Azərbaycan dilində köhnəlmiş bir sözdür və əsasən "külfət" sözünün sinonimi kimi istifadə olunmuşdur. "Külfət"in əsas mənası "ailə", "əqrəba", "qohum-qardaş" deməkdir. Lakin, küflət/külfət sözü sadəcə qohumluq əlaqələrini deyil, daha geniş mənada bir qrup insanı, bir qəbiləni, hətta bir tayfanı da ifadə edə bilər. Bu mənada, o, "tayfa", "qəbilə" və ya "nəsil" sözlərinə yaxındır.
N. Vəzirovun misalında göstərildiyi kimi ("Mən Rüstəm xanın oğluyam, qaçaqlar küflətimizi əsir eylədilər.") küflət sözü Rüstəm xanın ailəsini, nəslini, yaxud da onunla bağlı olan bir qrup insanı təmsil edir. Bu kontekstdə, "küflətimizi əsir eylədilər" ifadəsi qaçaqların Rüstəm xanın ailə üzvlərini, yaxınlarını əsir götürdüyünü bildirir. Beləliklə, sözün işlədilməsindən göründüyü kimi, küflət geniş mənada "bir yerə bağlı olan insanlar qrupu" kimi də başa düşülə bilər.
Maraqlıdır ki, küflət/külfət sözünün kökü fars dilindədir və "kül" (çoxluq) və "fət" (qohum, nəsil) sözlərinin birləşməsindən yaranmışdır. Beləliklə, sözün etimologiyası da onun geniş məna daşıdığını təsdiqləyir. Müasir Azərbaycan dilində bu söz nadir hallarda işlədilir və əsasən ədəbiyyat əsərlərində, tarixi kontekstlərdə rast gəlinir. Köhnəliyi və nadir işlənməsi onu daha da maraqlı və diqqətəlayiq edir.