Kuklaçı sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında, əsasən "kukla hazırlayan sənətkar" mənasını ifadə edir. Lakin bu tərif, kuklaçılıq sənətinin bütün incəliklərini, bu peşənin arxasındakı zəhməti və yaradıcılığı tam əks etdirmir. Kuklaçı sadəcə bir usta deyil, eyni zamanda bir hekayə danışandır, bir aktyordur, bir rəssamdır və bir az da sehrbazdır.
Onun əllərindən çıxan taxta, parça və ya digər materiallardan hazırlanmış kuklalar, yalnız sadə oyuncaqlar deyil, həyatın özünə bənzəyən kiçik dünyaların təcəssümüdür. Hər bir kuklanın öz xarakteri, öz həyatı və öz hekayəsi var. Kuklaçı, bu hekayələri, öz bacarığı və fantaziyası ilə həyata keçirir, onlara can verir. O, kuklaları hərəkət etdirərək, tamaşaçılara sevinc, kədər, qorxu və ya həyəcan hissləri yaşadır. Bir kuklaçı sadəcə kukla düzəltmir; o, həqiqəti kiçildilmiş, simvolik formada təqdim edən, həyatın dərinliklərinə yol açan bədii əsərlər yaradır.
Kuklaçılıq sənəti, əsrlər boyu davam edən və dünyanın müxtəlif mədəniyyətlərində özünəməxsus yeri olan qədim bir sənətdir. Kuklaçılar, əllərindəki kuklalar vasitəsilə, tamaşaçılarla ünsiyyət qurur, onlara müxtəlif məsələlər haqqında düşünməyə, həyatın fərqli tərəflərini görməyə və hisslərini ifadə etməyə kömək edir. Kuklaçının əməyi, yalnız texniki bacarıqdan ibarət deyil, həm də dərin bədii zövqdən, yaradıcı təxəyyüldən və tamaşaçı ilə emosional əlaqə qurma bacarığından asılıdır. Beləliklə, kuklaçı sadəcə bir peşə deyil, həm də bir sənət, bir həyat tərzi və bir yaradıcılıq fəlsəfəsidir.