Kreşendo (crescendo) – İtalyan mənşəli musiqi termini olub, "[ital.] mus. Daha ucadan; səslərin qüvvəsini getdikcə artıraraq" mənasını verir. Ancaq bu sadə izah, kreşendonun musiqidəki əhəmiyyətini və ifadə gücünü tam əks etdirmir.
Kreşendo, sadəcə səsin güclənməsi deyil, musiqinin dinamikasında – yəni səs həcminin dəyişməsində – tədricən, hamar və davamlı bir şəkildə artım deməkdir. Bu artım sürəti müxtəlif ola bilər; bəzən sürətli və qəfil, bəzən isə yavaş və mələyə oxşar bir şəkildə baş verir. Kompozitorun niyyətinə və əsərin xarakterinə uyğun olaraq kreşendo, emosional gərginliyi artırmaq, həyəcanı zirvəyə çatdırmaq, və ya əksinə, sakit bir melodiyanı tədricən qabartmaq üçün istifadə olunur.
Kreşendo, sadəcə bir notun və ya akkordun deyil, həmçinin bütün orkestrin və ya ansamblın səs həcminin artımını ifadə edə bilər. Bəstəkarlar not yazılarında kreşendonu xüsusi bir simvol – < (< simvolu ilə göstərirlər. Bu simvolun uzunluğu və əyriliyi kreşendonun davamlılığını və sürətini göstərir. Bəzi hallarda, kreşendo yazılı olaraq göstərilməsə də, ifaçının ifadə qabiliyyətinə və musiqi əsərinin tələbinə uyğun olaraq tətbiq oluna bilər.
Beləliklə, kreşendo, musiqi dilinin zəngin ifadə vasitələrindən biri olub, kompozitorların əsərlərinə emosional dərinlik və dinamika qatmaq üçün istifadə etdikləri güclü bir alətdir. O, musiqiyə hərəkət, gərginlik və zirvələr əlavə edərək, dinləyicidə müəyyən duyğuların yaranmasına kömək edir.