Kövşənləmək (f.): Bu söz, əsasən Azərbaycanın kənd və qəsəbə ərazilərində istifadə olunan, bir qədər köhnəlmiş, lakin hələ də yaşayan bir termindir. Mənası sadəcə "üstünü kövşənlə, küləşlə örtmək" kimi izah edilməkdən daha genişdir. Kövşənləmək, bir quruluşun, xüsusilə də damın, kövşənlə (ya da küləşlə) izolyasiya edilməsi, hava şəraitindən qorunması və möhkəmləndirilməsi prosesidir. Bu proses sadəcə örtməkdən ibarət deyil, həm də müəyyən bir texnika və bacarıq tələb edir.
Kövsən və küləş, adətən, gil, saman və ya digər təbii materialların qarışığından hazırlanan xammaldır. Bu qarışıq istifadə olunan yerin iqlim şəraitinə, mövcud olan materiallara və sənətkarın təcrübəsinə uyğun olaraq dəyişə bilər. Beləliklə, kövşənləmə prosesi, həm də yerli inşaat texnikasının və ənənəvi tikinti üsullarının əyani nümunəsidir.
Damın kövşənlənməsi, yalnız suyun sızmasının qarşısını almaqla kifayətlənməz. Eyni zamanda, istilik izolyasiyasını təmin edir, yayda sərinlik, qışda isə istilik saxlamağa kömək edir. Bu, enerji səmərəliliyinin təmin edilməsi baxımından da əhəmiyyətlidir. Beləliklə, kövşənləmək, sadə bir örtmə hərəkəti deyil, əcdadlarımızdan miras qalmış, ənənəvi tikinti texnikasının bir parçasıdır və müasir dövrdə də öz aktuallığını qoruyur.
Qısaca desək, kövşənləmək sözü sadə bir hərəkətin adından daha çox, bir texnika, bir bacarıq və bir ənənəni əks etdirir. Bu prosesin müasir tikinti materialları ilə müqayisədə üstünlükləri və çatışmazlıqları mövcuddur. Lakin kövşənləməyin özünəməxsus estetikası və ekoloji baxımdan üstünlükləri inkar edilməzdir.