Kövdən sözü Azərbaycan dilinin köhnəlmiş sözlərindən biri olub, ağılsız, səfeh və ya gic insan üçün işlədilir. Müasir dilin daha çox işlətdiyi "axmaq", "cahil", "əclaf" və ya "dəli" kimi sözlərin sinonimi sayıla bilər. Lakin "kövdən" sadəcə ağılsızlığı deyil, həm də bu ağılsızlığın bir növ təhlükəli və ya zərərli tərəfini də ifadə edir. Belə ki, sözün kökünə nəzər salsaq, kövdənliyin insanın əməllərindəki ehtiyatsızlığı, düşüncəsizliyi və nəticələrə münasibətdə biganəliyini əks etdirdiyini görərik.
Qədim Azərbaycan ədəbiyyatında "kövdən" sözü tez-tez mənfi konteksdə işlənir, şairlər və yazıçılar tərəfindən ağılsızlıq və dəlilik əlamətlərini ifadə etmək üçün istifadə olunur. Misal olaraq, verilən Q.Zakir misrasında "kövdən" sözü bir çox mənfi xüsusiyyəti özündə cəmləşdirən, qarşısına çıxan hər kəsə zərər verə biləcək bir şəxsi təsvir edir. Lənət edilən şəxsin ağılsızlığının və təhlükəliliyinin altını xətt çəkərək əsərdəki əhəmiyyətini artırır.
Ümumiyyətlə, "kövdən" sözü zəngin məna daşıyan, sadəcə ağılsızlıq deyil, həm də təhlükəlilik, ehtiyatsızlıq və mənfi nəticələrə səbəb olan hərəkətləri ifadə edən bir söz kimi qəbul edilməlidir. Müasir Azərbaycan dilində az işlənsə də, ədəbiyyatda və tarixi mənbələrdə bu sözün mənasını dərk etmək, dil tariximizin dərk edilməsi üçün vacibdir.