Kotul sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir: birincisi, davranış və xarakter baxımından kobudluq, nəzakətsizlik və qaba səviyyəni ifadə edir; ikincisi isə fiziki görünüş və ya quruluş baxımından möhkəm, köklü və dolğunluğu bildirir.
Birinci mənada, "kotul" sözü bir insanın xasiyyətinin kəskin, incəssiz və xoşagəlməz olduğunu göstərir. Bu, həm söhbət tərzinə, həm də ümumi davranışlarına aiddir. Kotul insan həddindən artıq sərt, təkəbbürlü, başqalarının hisslərinə biganə və nəzakətsizlik nümayiş etdirən biri kimi təsvir oluna bilər. Onların sözləri tez-tez kəskin və inciməyə səbəb olur, ətrafdakılarla mehriban və hörmətli münasibətlər qurmaqda çətinlik çəkirlər. Bu mənada "kotul" sinonimləri arasında "qaba", " kobud", "nəzakətsiz", "təkəbbürlü" və "sərt" sözlərini göstərmək olar.
İkinci mənada isə "kotul" sözü daha çox fiziki xüsusiyyətləri ifadə edir. Bu mənada "kotul" həm insanlara, həm də əşyalara aid ola bilər. İnsan üçün "kotul" möhkəm, əzəmətli, dolğun bədən quruluşunu bildirir. Əşyalar üçün isə möhkəm, keyfiyyətli, uzunömürlü və dayanıqlı olmasını ifadə edə bilər. Məsələn, "kotul ağac", "kotul divar" ifadələri möhkəm və uzunömürlü olduqlarını bildirir. Bu mənada "möhkəm", "bərk", "dolu", "qalın" sözləri sinonim kimi istifadə oluna bilər.
Maraqlı bir məqam odur ki, "kotul" sözünün iki tamamilə fərqli mənası, hər ikisinin kökü eyni olmasına baxmayaraq, bəlkə də bu sözün leksik tarixinin və kontekstin təsiri ilə bağlıdır. Belə ki, bir tərəfdən möhkəmlik və bərklik, digər tərəfdən isə bu möhkəmliyin, qaba və sərt tərzdə özünü göstərməsi arasında məcazi əlaqənin olduğunu düşünmək olar. Lüğətlərdə bu iki mənanın belə bir yanaşı verilməsi də bu əlaqəyə işarədir.