Kolabuynuzlu sifəti, əsasən heyvanlar üçün istifadə olunan bir təsvirdir və buynuzunun qısa və ya gödək olmasını bildirir. "Kola" sözü burada "qısa", "gödək" mənalarında işlənir və buynuzun uzunluğu ilə bağlı nisbi bir qısalığı ifadə edir. Yəni, kolabuynuzlu heyvanın buynuzunun normal uzunluğundan daha qısa olduğunu anlıyırıq. Bu qısalıq dərəcəsi heyvanın cinsinə, yaşına və digər amillərə bağlı olaraq dəyişə bilər. Məsələn, bir kolabuynuzlu qoyun, normal uzunluqda buynuzlu bir qoyunla müqayisədə daha qısa buynuzlara malikdir.
Lüğətlərdə sadəcə "buynuzu qısa" kimi tərifini görsək də, kolabuynuzlu sözü daha çox xalq ədəbiyyatında və canlı dil istifadəsində özünü göstərir. Burada sadəcə uzunluqdan bəhs edilmir, həm də bu qısa buynuzun yaratdığı xüsusi görünüşü də ifadə edir. Kolabuynuzlu bir heyvanın görüntüsü, uzun buynuzlu həmcinsi ilə müqayisədə fərqli və bəzən daha "sevimli", daha "dəyirmi" təəssüratı yaradır. Bu səbəbdən də, "kolabuynuzlu" sözü təkcə obyektiv təsvir deyil, həm də subyektiv bir qiymətləndirməni əks etdirə bilər.
Misal olaraq verilən cümlədə ("Yusif yəhərinin tərkində dolu xurcun olan qəmər madyanı tərpədib, kolabuynuz inəyi qabağına...") kolabuynuzlu inək, yəqin ki, digər inəklərlə müqayisədə daha qısa buynuzlara malikdir. Bu, təsvirin şəkilləndirilməsində, heyvanın xarici görünüşünün oxucuya daha yaxşı çatdırılmasında vacib rol oynayır. Beləliklə, "kolabuynuzlu" sözü, sadə bir tərif olmaqdan kənara çıxaraq, ədəbi və şifahi nitqdə obrazlılığı gücləndirməyə xidmət edir.