Klinist (yun. klinikos - yataq, çarpayı) termini, əslində, həkimlik elminin təməl prinsiplərindən birini – xəstənin yataq başında müşahidə edilməsinin önəmini – ifadə edir. Yunan mənşəli söz olaraq, “klinikos” sözü ilə əlaqəli “klinika” anlayışına istinad edir ki, bu da xəstəxana və ya tibbi müayinə aparılan yer deməkdir. Beləliklə, klinist, sadəcə klinikada çalışan həkim deyil, həm də klinikanın təqdim etdiyi imkanlardan - xəstənin birbaşa müşahidəsindən, onun vəziyyətinin gündəlik dəyişikliklərinin izlənməsindən, müalicənin təsiri və yan təsirlərinin real vaxtda qiymətləndirilməsindən – maksimum dərəcədə yararlanan bir həkimdir.
Müasir tibbin sürətli inkişafına baxmayaraq, klinist üçün xəstə ilə birbaşa ünsiyyət və kliniki müşahidə hələ də diaqnoz qoymaq və müalicə planı hazırlamaqda əsas vasitə olaraq qalır. Sadəcə laboratoriya analizlərinə və instrumental müayinələrə əsaslanan bir yanaşma klinist üçün yetərli deyil; klinist, xəstənin şikayətlərini, tibbi tarixini, həyat tərzinin detallarını, ailəvi xəstəliklər tarixini diqqətlə araşdırır və bu məlumatları obyektiv klinik müşahidələr, yəni xəstənin görünüşü, hərəkətləri, fiziki müayinə nəticələri ilə birlikdə dəyərləndirir.
Klinistlər praktiki tibb bacarıqlarının yanında elmi biliklərə və tədqiqat vərdişlərinə də malikdirlər. Onlar kliniki təcrübələrini elmi tədqiqatlarla zənginləşdirir, yeni müalicə üsullarını sınaqdan keçirirlər və əldə etdikləri nəticələri elmi ədəbiyyatda dərc etməklə tibb elminin inkişafına töhfə verirlər. Beləliklə, klinist həm bir praktiki həkim, həm də elmi tədqiqatçı kimi fəaliyyət göstərir.
Qısaca desək, klinist müasir tibbdə teorik bilikləri klinik təcrübə ilə birləşdirən, elmi tədqiqatlara marağı olan və xəstənin tam sağlamlığına nail olmaq üçün səylərini əsirgəməyən, həkimlik peşəsinə hərtərəfli yanaşan bir mütəxəssisdir.