Klassik (latıncadan): Sifət. Bu terminin kökü qədim Yunanıstan və Roma mədəniyyətlərinə gedib çıxır və əslində "birinci sinif", "ən yaxşı nümunə" mənasını verir. Yunan dilindəki "klassik"ə uyğun gələn söz, "klasis"dir ki, bu da "qrup", "dərəcə" və ya "sinif" kimi tərcümə edilə bilər. Beləliklə, "klassik" əsərlər, elm sahəsindəki kəşflər və ya sənət əsərləri, müəyyən bir dövr və ya sahə üçün ən yaxşı nümunələr hesab olunur və gələcək nəsillər üçün örnək rolunu oynayır.
Daha dəqiq desək, "klassik" anlayışı sadəcə köhnə və ya qədim demək deyil. Bir əsərin, yaradıcılığın və ya hadisənin "klassik" adlandırılması üçün onun dərin bədii dəyərə, orijinallığa, mükəmməl formaya və zaman sınağından keçmiş davamlı təsirə malik olması vacibdir. Həmçinin, "klassik" anlayışı zamanla dəyişə bilir və müəyyən bir dövrdə klassik sayılan əsər, sonradan bu statusunu itirə bilər, əksinə, əvvəlcə diqqət çəkməyən bir əsər isə zaman keçdikcə klassik əsərlər sırasına daxil ola bilər.
Klassik əsərlər ümumiyyətlə, öz sahəsinin əsas prinsiplərini, texnikalarını və estetikasını mükəmməl şəkildə əks etdirir. Onlar zamanın təsirinə məruz qalmır və həmişə aktuallığını qoruyur. Bu səbəbdən də, klassik əsərlər təkcə bədii dəyər daşımaqla yanaşı, həm də tarixi, sosial və mədəni kontekst haqqında dəyərli məlumat verir. Bir çox klassik əsər, müəllifin öz dövrünün problemlərini və həyat tərzini əks etdirir, beləcə, həm də həmin dövrün tarixini öyrənmək üçün faydalı mənbə rolunu oynayır.
Qısacası, "klassik" termini əsasən yüksək keyfiyyət, davamlılıq, təsir gücü və nümunəvi xüsusiyyətləri ifadə edir. Bu termini istifadə edərkən, həmin əsərin, yaradıcılığın və ya hadisənin müəyyən bir sahədəki qəbul edilmiş standartları necə təcəssüm etdirdiyini nəzərə almaq lazımdır.