Kişnərti - atın xarakterik, dərin və uzun bir səs çıxarmasıdır. Sadəcə "kişnəmə"nin sinonimi deyil, həm də bu səsin özünə, onun xüsusiyyətlərinə işarə edir. Bu səs, atın müxtəlif duyğu və vəziyyətlərini ifadə edə bilər: sevinc, kədər, narahatlıq, çağırış və ya təhlükənin hissini.
Kişnərti, atın vokal aparatının quruluşuna və fiziologiyasına bağlıdır. Səsinin tonu, intensivliyi və müddəti, atın cinsi, yaşı, sağlamlığı və əhval-ruhiyyəsindən asılı olaraq dəyişə bilər. Təcrübəli atçılar kişnərti vasitəsilə atın nəyi hiss etdiyini müəyyən edə bilirlər. Məsələn, yumşaq və uzun bir kişnərti sakitlik və rahatlığı, qısa və kəskin bir kişnərti isə narahatlığı və ya təhlükə hissini göstərə bilər.
Ədəbiyyatda kişnərti, çox zaman təbiətin səs-küyünün, vəhşiliyin və ya azadlığın simvolu kimi istifadə olunur. Misal olaraq, əsərlərdə atın kişnərtisinin səslənməsi, səhnənin atmosferini, heyvanın əhvalını və ya hadisələrin gedişatını vurğulayan bir bədii vasitə kimi təsvir olunur. Yuxarıdakı nümunələrdə olduğu kimi, kişnərti, mənzərəni tamamlayan və əhval-ruhiyyəni ifadə edən bir səs təsviri kimi işlənir.
Beləliklə, kişnərti sadəcə bir səs deyil, atın daxili aləminə, ətraf mühitinə və ədəbi əsərlərdə istifadəsinə görə bir çox mənaları olan zəngin bir semantik yük daşıyan söz və ifadədir.