Kisəçilik, Azərbaycan dilində geniş yayılmış bir sənət və peşə adı olub, əsasən dərilərdən, toxumalardan və ya digər materiallardan hazırlanmış kisələrin istehsalı ilə məşğul olmağı ifadə edir. Sadəcə "kisəçinin işi" kimi qısaca izah edilməkdən də çox, zəngin bir tarixə və incəliklərə malik olan bu sənət əməksevərliyi, dəqiqlik tələb edən bir bacarıqdır.
Tarixən kisəçilik əhəmiyyətli bir iqtisadi rol oynayıb. Hər bir mədəniyyətdə, həyatın müxtəlif sahələrində istifadə olunan müxtəlif növ kisələrə - pul kisələrindən tutmuş taxıl kisələrinə, səyahət çantalarından tutmuş ədviyyat kisələrinə qədər - tələbat mövcud olub. Bu tələbat kisəçilik sənətinin inkişafına və müxtəlif üsulların yaranmasına səbəb olub. Həmçinin, kisəçilik sənəti bədii ifadə vasitəsi kimi də istifadə edilib. Naxışlı, bəzəkli kisələr həm praktik məqsədlərə xidmət edir, həm də dekorativ element kimi evləri bəzəyirdi.
Müasir dövrdə texnologiyanın inkişafı ilə bərabər kisəçilik sənəti bir qədər kölgədə qalıb, ancaq öz əhəmiyyətini tam itirməyib. Əl işləri və unikal dizaynlar dəbdə olduğu bir zamanda, əl ilə hazırlanmış, xüsusi dizaynlı kisələr yüksək qiymətləndirilir və kolleksiya əşyası kimi saxlanılır. Kisəçilik "etmək" ifadəsi isə bu sənətlə məşğul olan şəxsin həm dəqiqlik, həm də yaradıcılıq tələb edən işini ifadə edir. Bu, sadəcə bir peşə deyil, həm də bir sənət, bir bacarıq və əl işinin bir növüdür.
Beləliklə, kisəçilik sadəcə bir peşə deyil, bir tarix, bir sənət və bir bacarığın birləşməsidir. Bu zəngin irsin qorunub saxlanması və inkişaf etdirilməsi gələcək nəsillər üçün vacibdir.