Kisbənd (fars. كيس بند) sözü Azərbaycan dilində əsasən kiçik ölçülü kəsərli alətlər üçün hazırlanmış qoruyucu örtük, qabıq və ya futlyar kimi başa düşülür. Əslində, sadəcə "kəsici alət üçün qabıq" mənasından daha geniş bir konsepsiyanı əhatə edir.
Keçmişdə, bıçaq, qayçı, cəlbə, tıraş bıçağı kimi iti əşyaların daşınması və saxlanması üçün istifadə olunan kisbəndlər, həm də bu əşyaların təhlükəsizliyini təmin edir, həm də zədələnmədən qoruyurdu. Materiallarına görə dəri, parça, metal və ya ağacdan hazırlana bilərdi. Hətta bəzən zərif naxışlar və bəzəklərlə bəzədilirdi, bu da kisbəndin sadəcə bir qoruyucu vasitədən çox, bir sənət əsəri kimi də qəbul edilməsinə səbəb olurdu.
Müasir dövrdə kisbənd anlayışı əsasən kiçik ölçülü kəsici alətlərə aid olsa da, geniş mənada hər hansı iti və ya incə bir əşyanın qorunması üçün istifadə olunan qabıqlar üçün də istifadə oluna bilər. Məsələn, dəllək kisbəndi kimi bir ifadənin mövcudluğu da bunu təsdiqləyir. Bu, kisbəndin mənasının yalnız kəsici alətlərlə məhdudlaşmadığını, həm də digər həssas əşyaların qorunması üçün də tətbiq oluna biləcəyini göstərir.
Qısaca desək, kisbənd sözü, funksional bir əhəmiyyət daşıyan, eyni zamanda bəzən estetik dəyərə malik olan kiçik qoruyucu qabların ümumi adını ifadə edir. Onun kökü olan fars sözü də bu mənanı tam olaraq əks etdirir.