Kis (kıs, kəs) sözü fars mənşəli olub, əsasən xalçaçılıq sənəti ilə bağlıdır. Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünə xüsusi yer tutmuş bu termin, toxuculuq məmulatlarında rast gəlinən müəyyən bir növ qabarıqlığı, qırışığı və ya bükük əmələ gətirməni ifadə edir.
Sadəcə "qabarıqlıq" kimi ümumi bir ifadə ilə kifayətlənmək yetərli deyil. Kis, xalçanın səthində əmələ gələn, toxunma texnikasının xüsusiyyətlərindən və ya istifadə olunan materiallardan asılı olaraq, müxtəlif formalar və ölçülərdə ola bilən bir növ relyefdir. Bu relyef, xalçanın toxumasına və dizaynına müxtəliflik qatır, bəzən naxışın bir hissəsi kimi qəsdən yaradılır, bəzən isə istehsal prosesində qüsurlar nəticəsində əmələ gəlir.
Məsələn, xalçanın ipliklərinin sıxlığı, düyümlərin növü və ya ipliyin keyfiyyəti kis əmələ gəlməsində mühüm rol oynaya bilər. Bəzi hallarda, kis xalçaya estetik bir görünüş bəxş edir, onu daha maraqlı və cəlbedici edir. Digər hallarda isə, xalçanın keyfiyyətinin aşağı olduğunu göstərən bir əlamət ola bilər. Ona görə də, xalça seçərkən kis əmələ gəlməsinin səbəbini və onun xalçanın ümumi keyfiyyətinə təsirini qiymətləndirmək vacibdir.
Beləliklə, "kis" sözü sadəcə bir qüsuru deyil, xalçaçılıq sənətinin incəliklərini anlamaq üçün vacib bir termindir. Bu terminin dəqiq başa düşülməsi, xalçanın istehsal prosesi, onun keyfiyyəti və estetik dəyərinin daha yaxşı qiymətləndirilməsinə imkan verir.