Kirkitmə sözü, "kirkitmək" fellərindən törəmiş bir isimdir. Sadəcə olaraq fellərin ad halına gəlməsi ilə izah edilməkdən daha çox mənaya malikdir. "Kirkitmək" fiilinin özündəki qəfil, kəskin, tez-tez təkrarlanan səs-küy və ya hərəkət ifadəsini əks etdirir. Beləliklə, kirkitmə, bir şeyin səs-küylü, qəfil və tez-tez təkrarlanan hərəkətlə edilməsi deməkdir.
Bu hərəkət müxtəlif kontekstlərdə müxtəlif mənalar kəsb edə bilər. Məsələn, bir maşının səs-küylü işləməsi, qapının sürtülərək açılması və ya bir heyvanın qəfil və tez-tez səs çıxarması kirkitmə kimi təsvir edilə bilər. Həmçinin, məcazı mənada, bir işin ya da hadisənin səs-küylü, çaşqın və qarışıq şəkildə həyata keçirilməsi üçün də istifadə oluna bilər. Misal üçün, "işlərin kirkitməsi" ifadəsi, işlərin qarışıq və səmərəsiz şəkildə aparıldığını göstərir.
Kirkitmənin tərkibindəki "kirkit" səsinin özü də bu hərəkətin qəfil və kəskin olduğunu vurğulayır. Sözün fonetik quruluşu onun semantik mənasına uyğundur və dilin ifadə imkanlarını daha da zənginləşdirir. Bu səbəbdən də, kirkitmə sadəcə bir fellərin ad halına gəlməsindən daha çox, dilin özündəki təsviri gücün təcəssümüdür. Kirkitmə anlayışı, "çırpıntı", "çatırtı" kimi sözlərlə əlaqələndirilə bilər, lakin daha çox təkrarlanan və qəfil xarakter daşıyır.
Ümumiləşdirərək demək olar ki, kirkitmə sözü, fiziki və ya məcazı olaraq, qəfil, kəskin, tez-tez təkrarlanan və adətən səs-küy müşayiət edən bir hərəkəti və ya hadisəni təsvir etmək üçün istifadə olunan ifadəli və təsviri bir sözdür.