Kirişçi sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində sadəcə "kiriş hazırlayan usta" kimi təqdim olunsa da, daha geniş və dərin bir mənaya malikdir. Bu peşənin arxasında zəhmət, dəqiqlik, sənətkarlıq və ənənəvi biliklərin əks-sədası yatır.
Tarixən, kirişçilər sadəcə taxta parçasını yonub kiriş halına gətirməyən ustalar idilər. Onlar materialın seçilməsindən, quruluşunun müəyyən olunmasından tutmuş, kirişin ölçülərinin hesablanmasına, montajına qədər bütün prosesə nəzarət edirdilər. Bu, həm də müəyyən bir tikinti texnologiyasına və inşaatın memarlıq xüsusiyyətlərinə dərin bələdliyi tələb edirdi. Kirişin növü (ağac növü, ölçüləri, forması), tikilinin xüsusiyyətləri və yük daşıma qabiliyyətinə görə fərqli yanaşma tələb edirdi. Beləliklə, bir kirişçi həm də mühəndislik prinsiplərinə bələd olan, təcrübəli bir sənətkar idi.
Müasir dövrdə, beton və metal konstruksiyaların geniş yayılmasına baxmayaraq, bəzi ənənəvi tikinti üsullarında və bərpa işlərində kirişçilərin rolu hələ də əhəmiyyətlidir. Xüsusən, tarixi abidələrin və ənənəvi üsulla inşa edilən binaların təmirində ənənəvi üsullarla işləyən kirişçilərin bilik və bacarığı əvəzsizdir. Onların sənəti, nəsildən-nəsil ötürülən bir irsiyyət kimi qorunub saxlanılmalı və təbliğ olunmalıdır.
Yekun olaraq, kirişçi sadəcə bir usta deyil, zəhmətkeş, bacarıqlı və sənətinə bağlı bir sənətkar, bir tikinti tarixinin canlı şahididir. Onların işləri yalnız tikinti deyil, həm də bir mədəniyyət irsidir.