Kirimişcə: Bu zərf, hərəkətin və ya vəziyyətin sakit, səssiz, diqqət çəkmədən, gizlicə və ya fərq edilmədən həyata keçirilməsini bildirir. Sadəcə “sakitcə” deməkdən daha çox məna kəsb edir. “Kirimişcə” sözü, bir gizlilik, bir içəriyə çəkilmişlik, hətta bir qədər də ehtiyatlılıq və gizlilik hissi əlavə edir.
Sözün kökünə nəzər salsaq, "kirimək" fiilindən törədiyini görərik. "Kirimək" isə özündə gizli, gözədəyməz, diqqət çəkməyən bir hərəkət və ya vəziyyət ifadə edir. Beləcə, "kirimişcə"nin ifadə etdiyi sakitlik, sadəcə səssizlikdən deyil, həm də bir daxili susqunluqdan, gizlicə hərəkət etməkdən qaynaqlanır.
Misal olaraq verilən "Molla Nəsrəddin də bir tərəfdə kirimişcə oturub qulaq asırmış" cümləsində Molla Nəsrəddinin diqqət çəkmədən, gizlicə qulaq asmaq üçün özünü geri çəkdiyini, sakit və diqqətli olduğunu görürük. Sadəcə "sakitcə oturub qulaq asırmış" demək, bu gizli, diqqətli müşahidəni tam olaraq əks etdirməzdi.
Ümumiyyətlə, "kirimişcə" sözü, dilin incəliklərini əks etdirən, zəngin məna yükü daşıyan və təkcə sözün birbaşa mənasını deyil, həm də sözün arxasında gizlənən kontekstu, duyğunu və hissi çatdıran bir ifadədir. Bu cür sözlərin istifadəsi dilin gözəllik və zənginliyini ortaya qoyur.