Kirəmitçi sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünə xüsusi yer tutan bir termindir. Sadəcə "kirəmit ustası" və ya "kirəmit bişirən" kimi dar mənada izah etmək, bu peşənin tarixi dərinliyi və incəliklərini əks etdirmək üçün yetərli deyil.
Tarix boyu, kirəmitçilik sənəti inşaat və memarlığın ayrılmaz bir hissəsi olub. Usta kirəmitçilər, sadəcə bina damlarını örtməklə kifayətlənməyiblər; onlar həm də estetik zövqü və funksional tələbləri bir araya gətirərək, tikililərə özünəməxsus gözəllik və möhkəmlik qazandırıblar. Torpaq, su, od və külün incə bir simfoniyası ilə formalaşan bu sənət, əsrlərdən bəri ustaların təcrübə və bacarıqlarının əməyi ilə inkişaf edib.
Bir kirəmitçinin vəzifəsi, yalnız kirəmitləri düzəltmək deyil, həm də onların keyfiyyətini, ölçüsünü, rəngini və bütövlükdə dam örtüyünün dizaynını nəzərə almaqdan ibarətdir. Onlar, həm inşaat texnikalarına, həm də müxtəlif kirəmit növlərinin xüsusiyyətlərinə dərindən bələd olmalıdırlar. Bu, sadəcə bir sənət deyil, eyni zamanda incə bir elmin tətbiqidir.
Müasir dövrdə, kərpic və digər dam örtükləri geniş yayılsa da, ənənəvi kirəmitlərin gözəlliyi və ekoloji təmizliyi hələ də çoxlarını cəlb edir. Beləliklə, kirəmitçi peşəsi, özünün tarixi köklərinə sadiq qalaraq, müasir dünyada da öz əhəmiyyətini qoruyub saxlayır. Bu sənət ustaları, tarixi irsimizi qorumaqla yanaşı, yeni nəsillərə bu dəyərli peşənin sirlərini öyrədirlər.