Kirəc, tikinti, heykəltəraşlıq və cərrahiyyə kimi sahələrdə geniş tətbiq olunan, ağ və ya sarımtıl rəngdə olan bir əhəngli mineral maddədir. Kimyəvi tərkibi əsasən kalsium karbonat (CaCO₃) olan kirəc, təbiətdə geniş yayılmışdır və müxtəlif geologiya prosesləri nəticəsində əmələ gəlir. Onun ən tanınmış forması olan gəc, əhəng daşı və ya mər-mər kimi mineral yataqlarından çıxarılır və müxtəlif üsullarla emal olunaraq tikinti materialları və ya digər sənaye məhsullarının istehsalında istifadə edilir.
Kirəcin tarixi insan sivilizasiyasının tarixi qədər qədimdir. Qədim Misirlilər, Yunanlar və Romalılar kirəci tikinti işlərində, xüsusilə binaların və abidələrin tikintisində geniş istifadə edirdilər. Məsələn, Misir piramidalarının və Romalıların akveduktlarının hörgüsündə kirəc əsas bağlayıcı material kimi iştirak edirdi. Orta əsrlərdə də kirəc kilsə, qala və evlərin tikintisində geniş tətbiq olunmuşdur. Bu gün də kirəc sement, əhəng südü, ağartıcı maddələr və digər bir çox materialların istehsalında əvəzolunmaz bir komponentdir.
Kirəcin istifadəsi yalnız tikinti ilə məhdudlaşmır. Heykəltəraşlıqda da kirəc əsaslı məhlullar heykəllərin düzəldilməsi və bərpası üçün istifadə olunur. Cərrahiyyədə isə kirəc əsaslı bəzi maddələr sterilizasiya və infeksiyadan qorunma üçün istifadə edilə bilər. Bundan əlavə, kirəc kənd təsərrüfatında torpağın turşuluğunu azaltmaq, metal sənayesində metal filizlərinin emalı və kağız sənayesində kağız istehsalı kimi müxtəlif sahələrdə də istifadə olunur. Beləliklə, kirəc insan həyatında böyük əhəmiyyətə malik olan və müxtəlif sahələrdə tətbiq olunan vacib bir təbii resursdur.