Kinokadr (yun. kine və fr. cadre) – kino lentindəki tək-tək görüntülərin hər biri. Kino filminin əsas quruluş vahidini təşkil edən kinokadr, kamera ilə çəkilmiş fasiləsiz bir görüntüdür. Başqa sözlə, "kinokadr" termini, müəyyən bir çəkiliş zamanı kameranın fasiləsiz işləməsi nəticəsində əldə edilən tək bir görüntünü ifadə edir. Bu görüntü, montaj prosesinə qədər tam, müstəqil bir bədii vahid kimi qəbul edilir.
Kinokadrlardan hər birinin özünəməxsus kompozisiyası, işıqlandırması, perspektivi və əlbəttə ki, bədii mənası vardır. Rejissor, kinokadrlardan istifadə edərək, filmə istədiyi əhvali-ruhiyyəni, ritmi və dramatikasını verə bilir. Kinokadrlarda kadrın ölçüsü (ümumi, iri, orta), bucağı (yuxarıdan, aşağıdan, yandan), hərəkəti (statik, dinamik), və rəng gammasının bütün elementləri hekayənin anlatımına və tamaşaçının duyğularına təsir göstərir.
Kinokadrin uzunluğu da filmin əhval-ruhiyyəsini müəyyən edən vacib amillərdəndir. Qısa kadrlar sürətli temp, gərginlik və hərəkət yaradarkən, uzun kadrlar isə sakitlik, ətraflı müşahidə və düşüncəyə daha çox yer ayırır. Beləliklə, kinokadr sadəcə bir görüntü deyil, filmin bədii dilinin vacib bir elementi, rejissorun yaradıcılığının ifadə vasitələrindən biridir. Hər bir kinokadrın öz yeri və əhəmiyyəti vardır və bu kadrların bir-biri ilə necə qurulması filmin ümumi estetik keyfiyyətini müəyyən edir.
Maraqlı fakt olaraq, ilk səssiz filmlərdə kinokadrlara daha çox əhəmiyyət verilirdi. Səsin olmaması səbəbindən, görüntü daha da ön plana çıxır və bu səbəbdən rejissorlar kadrların kompozisiyasına, hərəkətinə, ifadəliliyə xüsusi diqqət yetirirdilər. Bu da, bəlkə də, indiki zamanın dinamik montajına nisbətən daha ətraflı, detallı və düşünülmüş görüntülərin əldə edilməsinə səbəb olub.