Kinofaciə (yun. kine və ər. faciə) – faciə əsasında çəkilmiş kinofilm.
Terminin etimologiyasına nəzər salsaq, "kinofaciə" sözünün iki əsas hissədən təşkil olunduğunu görərik: "kino" və "faciə". "Kino" yunanca "kinesis" (hərəkət) sözündən törəyərək, hərəkətli şəkillərin proyeksiyasını ifadə edir. "Faciə" isə qədim yunan ədəbiyyatından gələn bir termin olub, qəhrəmanın məhv olması ilə nəticələnən ağır hadisələri, bədbəxtliyi, faciəvi sonluğu ifadə edir. Beləliklə, "kinofaciə" sözü, faciəvi bir hekayənin kino vasitəsilə təsvir olunduğunu göstərir.
Kinofaciənin əsas xüsusiyyətləri arasında qəhrəmanın mübarizəsi, qaçılmaz sonluq, izləyicidə güclü emosional təsir yaratmaq və insan həyatının ən dərin məsələlərini qaldırmaq yer alır. Bu janrda, klassik faciə əsərlərinin mövzuları və temaları, müasir kino ifadə vasitələri ilə birləşərək, tamaşaçı üçün həm dərin məna, həm də gözəl bir vizual təcrübə təqdim edir. Shakespeare'in "Hamlet"i, Sophocles'in "Oidipus Rex"i kimi əsərlərin kino adaptasiyaları kinofaciənin ən parlaq nümunələri kimi göstərilə bilər. Lakin, kinofaciə yalnız klassik əsərlərin adaptasiyası ilə məhdudlaşmır. Müasir müəlliflərin faciəvi hekayələri də bu janrda təcəssüm olunur.
Kinofaciənin digər dramatik janrlardan, məsələn, trillerdən və ya melodramadan fərqi, əsasən, fəlsəfi dərinliyi və qəhrəmanın taleyinin qaçılmazlığı vurğusundadır. Triller daha çox gərginlik və sürprizlərə, melodrama isə emosiyaların təsvirinə fokuslansa da, kinofaciə qəhrəmanın mənəvi sınaqlarını, insanın mövcudluğunun mənasını, seçimlərinin ağır nəticələrini daha əsaslı şəkildə araşdırır. Bu baxımdan, kinofaciə sənətin ən güclü və təsirli formalarından biridir.