Kineskop (yun. kineo - hərəkət və skopeo - baxmaq) televiziya siqnallarını görüntüyə çevirən, elektron şüa borusuna əsaslanan bir qəbuledicidir. Sadəcə bir "qəbuledici" demək kifayət etmir, çünki kineskopun əsas funksiyası elektrik siqnallarını insan gözü ilə görünən bir görüntü halına gətirməkdir. Bu, elektron şüanın ekrana fosforlu örtüklə örtülmüş səthə yönəldilməsi və həmin səthin müxtəlif nöqtələrinin fərqli intensivliklə işıqlandırılması ilə həyata keçirilir. Hər bir nöqtənin işıqlandırılmasının intensivliyi gələn siqnalın gücünə uyğun olaraq dəyişir və beləliklə də ekranda hərəkətli bir görüntü əmələ gəlir.
Kineskopun iş prinsipi elektron şüanın idarəolunan hərəkətinə əsaslanır. Elektron silah adlanan xüsusi bir qurğu elektron şüasını yaradır və bu şüa iki cüt magnit bobin və ya elektrostatistik plitələr vasitəsilə ekrandakı istənilən nöqtəyə yönəldilir. Şüanın enerjisi fosforlu örtüyü həyacanlandırır və onun parıltısına səbəb olur. Şüanın intensivliyi dəyişdirilərək, ekranın müxtəlif nöqtələrində müxtəlif parlaqlıq dərəcələri yaradılır və beləcə, görüntü formalaşır. Fosforlu örtük isə müxtəlif rənglərdə ola bilər (monoxrom kineskoplarda sadəcə bir rəng, rəngli kineskoplarda isə qırmızı, yaşıl və mavi rənglərin qarışığı). Bu rənglərin müxtəlif intensivlikləri qarışdırılaraq, geniş bir rəng palitrası əldə edilir.
Kineskoplar uzun müddət televiziya qəbuledicilərinin əsas hissəsi olmuşdur, lakin müasir texnologiyaların inkişafı ilə LCD və plazma ekranlar kimi daha enerji səmərəli və incə ekranlar tərəfindən əvəz olunmuşdur. Lakin kineskopun televiziya tarixindəki əhəmiyyətini və televizorların inkişafında oynadığı mühüm rolunu qeyd etməmək olmaz. Bu texnologiya milyonlarla insanın məlumat əldə etməsinə, əylənməsinə və dünyaya baxışının formalaşmasına kömək etmişdir.