Kimyagərlik sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində iki əsas mənada izah olunur. Birinci mənası müasir kimya elminin köhnə adı olan kimyaçılıqdır. Tarixən, kimya elminin inkişafının ilkin mərhələlərində, maddələrin tərkibinin və xassələrinin dəyişdirilməsi ilə bağlı təcrübələr və müşahidələr daha çox fəlsəfi və mistik yanaşmalarla müşayiət olunurdu. Bu səbəbdən kimyagərlik termini, elmi bir fənn kimi kimyanın təşəkkül tapmadığı dövrlər üçün daha uyğun gəlir.
İkinci mənası isə daha maraqlı və tarixi bir konteksti əks etdirir: hər şeyi qızıla çevirmək iddiası və bu iddiada olan adamın halı. Bu, orta əsrlərdə Avropa və İslam dünyasında geniş yayılmış bir inanc və təcrübə idi. Kimyagərlər (alxımyalılar) müxtəlif maddələrin qarışdırılması və dəyişdirilməsi vasitəsilə adi metalları qızıla çevirməyə çalışırdılar. Bu cəhdlər, əlbəttə, uğursuzluğa düçar olmuşdur, amma bu prosesdə kimyanın əsaslarının qoyulmasında mühüm rol oynamış, yeni maddələr kəşf edilmiş və kimyəvi texnikalar inkişaf etdirilmişdir.
Beləliklə, kimyagərlik termini, sadəcə kimyanın köhnə bir adı olmaqdan daha ətraflı mənaya malikdir. O, həm orta əsrlər kimyasının mistik və fəlsəfi tərəflərini, həm də elmin inkişafında bu qədim təcrübələrin rolunu əks etdirir. Kimyagərliyin arxasında duran, qızıl əldə etmək istəyindən daha dərin bir məqsəd vardı: mükəmməlliyə çatmaq, əbədi həyatı tapmaq və kainatın sirrlərini açmaq. Bu axtarış, insanın təbiət üzərində hakimiyyət qurma arzusunun və elmə olan sonsuz marağının bir ifadəsidir.