Kimyagər sözü ərəb dilindən ("kimya") və fars dilindən ("…gər" - edən, işləyən şəxs bildirən şəkilçi) gəlmiş bir sözdür. Köhnə Azərbaycan dilində "kimyaçı" sözünün sinonimi kimi istifadə olunur və orta əsrlərdə kimya ilə məşğul olan şəxsi, yəni kimyəvi proseslərlə, maddələrin tərkibi və çevrilmələri ilə maraqlanan və bu sahədə təcrübələr aparan alimi bildirir.
Kimyagər yalnız laboratoriyada təcrübələr aparan bir şəxs deyildi. Orta əsrlərdə kimya, müasir kimyadan fərqli olaraq, fəlsəfi və mistik bir yanaşma ilə əlaqəli idi. Kimyagərlər fəlsəfənin daşını axtarırdı, metalları qızıl və gümüşə çevirməyə çalışır, həyat iksirinin sirrini aşkar etməyə çalışırdılar. Bu səbəbdən kimyagər anlayışı sadəcə bir kimyaçıdan daha geniş bir məna daşıyırdı; o, həm də bir fəlsəfəçi, mistik və hətta bir alchemist ola bilərdi.
Mirzə Fətəli Axundzadənin məşhur "Molla İbrahimxəlil kimyagər" komediyası bu termini ədəbiyyatımızda geniş yaymışdır. Pyesdə Molla İbrahimxəlil, kimyagər adı altında, özünü elm adamı kimi göstərməyə çalışan, lakin əslində savadsız və fırıldaqçı bir şəxsiyyət kimi təsvir edilir. Bu əsər, sözün mənasını həm də satirik bir şəkildə işıqlandıraraq, kimyagər termininin həm ciddi, həm də məcazlı istifadəsinə nümunə təşkil edir.
Beləliklə, "kimyagər" sözü zaman keçdikcə mənasını dəyişsə də, orta əsrlərin maraqlı və rəngarəng elm və fəlsəfə dünyasının bir parçasını əks etdirən, tarixi və mədəni əhəmiyyəti olan bir termin olaraq qalır.