Kifir sözü Azərbaycan dilində əsasən "çirkin", "eybəcər" mənasında işlənən bir sifətdir. Lüğətlərdə sadəcə bu mənası verilən kifir, əslində daha geniş bir məna spektrinə malikdir və hətta kontekstdən asılı olaraq, mənfi anlamdan kənara çıxaraq, məzəli və ya ironik bir tonda da istifadə oluna bilər.
Kifir, sadəcə fiziki görünüşün çirkinliyini ifadə etməkdən başqa, bəzən davranışların, xasiyyətin və ya ümumi olaraq insanın xoşagəlməz keyfiyyətlərini də ifadə edə bilir. Məsələn, "kifir adam" ifadəsi fiziki görünüşdən daha çox, insanın mənfi xüsusiyyətlərini vurğulayır.
Ü. Hacıbəyovun əsərindəki "Nə kifir kişidir, ay Allah!" misalında olduğu kimi, kifir sözü bəzən həddindən artıq təəccüb və ya inamsızlığı ifadə etmək üçün ifadəli bir vasitə kimi işlədilir. Bu halda, sözün əsas mənası arxa plana keçir və ifadənin emosional yükü ön plana çıxır.
Qeyd etmək lazımdır ki, "kifir" sözünün işlənmə tezliyi müasir Azərbaycan dilində nisbətən azdır və daha çox yaşlı nəslin dilində rast gəlinir. Ancaq ədəbiyyat əsərlərində və dialektlərdə bu sözün istifadəsinə tez-tez rast gəlmək mümkündür. Sözün kökünün və etimologiyasının araşdırılması onun mənasının daha dolğun şəkildə anlaşılmasına kömək edə bilər.