Kibrlilik insanın özünü başqalarından üstün tutması, həddən artıq özünəinam və lovğalıq hissi ilə səciyyələnən bir xüsusiyyətdir. Sadəcə özünü yüksək qiymətləndirmək deyil, bu, başqalarına qarşı hörmətsizlik, onların əməyini və varlığını inkar etmək kimi mənfi təzahürləri də özündə əks etdirir.
Kibrlilik, lovğalıq və məğrurluqla sıx bağlı olsa da, onlardan bir qədər fərqlənir. Lovğalıq daha çox xarici göstəricilərə, məsələn, var-dövlətə, nüfuz və ya gözəlliyə əsaslanır. Məğrurluq isə daha çox daxili keyfiyyətlərə, məsələn, əxlaq, ağıl və ya qabiliyyətlərə istinad edir. Kibrlilik isə həm xarici, həm də daxili amillərdən qaynaqlana bilər və hər ikisini özündə birləşdirir, həm də bu keyfiyyətlərin həddən artıq şişirdilməsi ilə səciyyələnir.
Təşəxxüslük kimi sinonim istifadə olunan söz, kibrliliyin daha aşkar və açıq-aşkar ifadəsini əks etdirir. Kibrli insan özünü gizli şəkildə üstün tutarkən, təşəxxüslü insan bu üstünlüyünü açıq şəkildə nümayiş etdirir və başqalarının qarşısında özünü bilərəkdən yüksəldərək onları aşağılayır.
Psixoloji baxımdan kibrlilik, özünəinamın sağlam səviyyədən kənara çıxması, kompensasiya mexanizmi kimi özünü göstərə bilər. Yəni insan özünün qüsur və çatışmazlıqlarını gizlətmək, özünə olan inamsızlığını aradan qaldırmaq üçün kibrlilik pozunu qəbul edə bilər. Lakin bu, davamlı və sağlam həll yolu deyil, əksinə, insanın sosial həyatında mənfi nəticələrə səbəb ola bilər. Çünki kibrli insanlar tez-tez təcrid olunur, ətrafındakı insanları özündən uzaqlaşdırır və münasibətlərdə çətinliklər yaşayırlar.