Kəsəkdöyən: Adətən taxılın (buğda, arpa və s.) və ya digər bitki məhsullarının qabığının soyulması və ya dənələrinin əzilməsi üçün istifadə olunan əl alətidir. Tarixən, kənd təsərrüfatında taxıl emalının əsas vasitələrindən biri olmuşdur. Quruluşu sadə olsa da, kəsəkdöyənin funksiyası olduqca mühüm idi; çünki əldə edilən məhsulun keyfiyyəti və miqdarı birbaşa bu alətin səmərəliliyinə bağlı idi. Fərqli materiallardan (ağac, metal və s.) və müxtəlif ölçülərdə hazırlana bilən kəsəkdöyənlərin dizaynı da müxtəlif ola bilərdi, regional fərqlərə uyğun olaraq dəyişikliklər göstərə bilərdi.
Kəsəkdöyənin əsas funksiyası, taxıl dənələrini qabığından ayırmaq və ya daha incə əzməkdir. Bu proses əl ilə aparıldığı üçün olduqca zəhmət tələb edirdi. Kəsəkdöyənlər, əsasən, əkinçilik ilə məşğul olan kənd əhalisi tərəfindən istifadə olunurdu. Müasir texnologiyanın inkişafı ilə kəsəkdöyənlər daha az istifadə olunmağa başlasa da, tarixi və etnoqrafik əhəmiyyətini qoruyub saxlayır, həmçinin əl işləri və ənənəvi sənətkarlığın nümunəsi olaraq qiymətləndirilir. Verilən misal – "Qurutəzən, kəsəkdöyən, öz malımızdır, dustan!" – kəsəkdöyənin ev təsərrüfatının ayrılmaz hissəsi olduğunu vurğulayır və onun əhəmiyyətini göstərir.
Maraqlı bir məqam da budur ki, kəsəkdöyənin istifadəsi sadəcə kənd təsərrüfatı ilə məhdudlaşmır. Bəzi hallarda, digər bitkilərin emalı və ya müxtəlif məqsədlər üçün də istifadə olunmuşdur. Beləliklə, kəsəkdöyən sadəcə bir alət deyil, həm də tarixin, ənənənin və mədəniyyətin bir parçasıdır.