Kəsəb (köhnə Azərbaycan türkcəsindən) - müxtəlif alətləri, əşyaları və ya dəyərli əşyaları saxlamaq üçün hazırlanmış, adətən dəridən, parçadan və ya digər möhkəm materiallardan düzəldilmiş, xüsusi bölmələri (gözləri) olan bir qabdır. Bu qablar, əşyaların təşkil olunmasını və təhlükəsizliyini təmin etmək üçün hazırlanmışdır. Onların ölçüləri və dizaynları saxlanılan əşyaların növündən və miqdarından asılı olaraq dəyişirdi.
Kəsəblər, sadəcə bir neçə əşyanı saxlamaq üçün kiçik ölçülərdə ola bilərdi, ya da bir çox aləti, hətta silahları belə özündə saxlaya biləcək böyük ölçülərdə də hazırlana bilərdi. Materiallarının növündən asılı olaraq, kəsəblər həm gündəlik həyatda, həm də səyahətlərdə geniş istifadə olunurdu. Misal üçün, bir sənətkar öz alətlərini, bir səyyah isə ehtiyac duyduğu əşyaları kəsəbdə saxlayardı.
Kəsəbin xüsusi gözlü olması, əşyaların qarışmasının qarşısını alır və hər bir əşyanı tez tapmağa imkan verirdi. Bu xüsusiyyət, kəsəbi çox praktik və faydalı bir əşya halına gətirirdi. Hazırlanma texnikası və istifadə olunan materiallar əsasən həmin dövrün texnologiya səviyyəsindən və mövcud olan resurslardan asılı idi. Bəzi kəsəblər sadə tikişlərlə hazırlanarkən, bəziləri daha mürəkkəb üsullarla bəzədilirdi.
Kəsəb sözünün köhnə Azərbaycan türkcəsindəki mənası və istifadəsi, həmin dövrün məişət həyatı və sənətkarlıq ənənələri haqqında qiymətli məlumat verir. Bu cür əşyaların tarixi tədqiqi, keçmiş həyat tərzinin daha yaxşı anlaşımasına kömək edir.