Kərtmək1 (f.): Bu termin, əsasən ağac emalçılığı ilə bağlı olub, ağacın səthinə müəyyən bir forma vermək, onu bəzəmək və ya istifadəyə hazırlamaq məqsədilə xüsusi alətlərlə, adətən balta və ya oxşar əl alətləri ilə, oyulmuş və ya kəsilmiş kiçik girintilər, yarıqlar və ya oymalar yaratmaq prosesini ifadə edir. Yəni, sadəcə kəsməkdən daha çox, ağacın səthinə müəyyən naxış və ya işarə vermək məqsədilə dərinliyinə doğru kəsilən kiçik oyma və ya qabarıqların yaranmasıdır. Kərt, kərtmənin nəticəsidir – ağac səthində yaradılan bu oyma və ya qabarıqlardır.
Ağaca kərt vurmaq ifadəsi bu prosesin mahiyyətini daha aydın şəkildə göstərir. "Diş-oyuq açmaq" isə kərtmənin daha incə və bəzən dərin oyma ilə nəticələnən bir növünü ifadə edir. Dişlər kimi kəskin və dərin oymalar və ya oyuqlar yaradılaraq ağac səthinə xüsusi bir toxuma və görünüş verilir. Bu texnika, əşyanın funksionallığını artırmaqdan (məsələn, tutmağı asanlaşdırmaq) əlavə olaraq, bəzən estetik məqsədlər üçün də tətbiq olunur.
Tarixən kərtmək sənəti əl işləri, xüsusilə də taxtadan hazırlanan əşyaların bəzədilməsində geniş istifadə olunmuşdur. Bu texnika vasitəsilə yaradılan naxışlar, həm də əşyanın funksional təyinatını da vurğulayardı. Məsələn, əlin rahatca tutula bilməsi üçün qolu kərtmək, ya da ağac qabın daha yaxşı tutulması üçün divarlarına kərt vurmaq kərtmə texnikasının praktik tətbiqinə misal ola bilər.
Müasir dövrdə, elektrikli alətlərin geniş yayılmasına baxmayaraq, kərtmə sənəti hələ də öz aktuallığını qoruyub saxlayır. Əl ilə hazırlanan əşyaların unikallığı və sənətkarlıq əlamətləri bu sənəti həmişə dəyərli edir.