Kərəskə (kərəskə, kərəs, kərəsge) sözü Azərbaycan dilində, əsasən qoyunçuluqla məşğul olan bölgələrdə geniş yayılmış bir termindir. Ən geniş mənasıyla, kərəskə qoyun sürüsünün, xüsusilə də quzuların, gecələr və ya pis hava şəraitində qorunması üçün ayrılmış, müəyyən bir ərazi və ya quruluş deməkdir. Bu yer, adətən, qoyun damının (qoyun saxlanılan yerin) bir küncünü, daha müdafiəli və qorunmuş hissəsini təşkil edir.
Kərəskənin quruluşu müxtəlif ola bilər. Ənənəvi olaraq, qamışdan, ağac budaqlarından və ya digər əlçatan materiallardan sadə bir sığınacaq düzəldilirdi. Bu, quzuların soyuqdan, küləkdən və ya yırtıcılardan qorunması üçün nəzərdə tutulmuşdur. Kərəskənin ölçüsü sürünün ölçüsünə və mövcud olan resurslara bağlı olaraq dəyişir. Bəzi hallarda, daha böyük və möhkəm kərəskələr inşa edilərək, hətta dam örtüyü ilə təchiz edilərdi.
Lüğətlərdə "arxac" sözü ilə sinonim kimi göstərilən kərəskənin arxaclardan fərqli cəhəti, onun əsasən quzular üçün ayrılmış, daha kiçik və mühafizəkar bir quruluş olmasıdır. Arxac daha geniş bir məkana, hətta qoyun damının özü kimi daha böyük bir sahəni əhatə edə bilər.
Kərəskə sözü, sadə bir arxadan fərqli olaraq, Azərbaycan kənd həyatının və qoyunçuluq ənənələrinin tərkib hissəsi olduğunu göstərən, mədəni və tarixi bir çalar daşıyır. Bu sözün istifadəsi, qoyunçuluqla bağlı həyat tərzini və əcdadlarımızın təbii resurslardan istifadə bacarığını əks etdirir.