Kəpitkələmə, "kəpitkələmək" felindən törəmiş bir isimdir və əsasən tipoqrafikada istifadə olunur. Sadəcə bir sözün böyük hərflə yazılması deyil, daha geniş bir məna daşıyır.
Tipoqrafikada kəpitkələmə, bir mətndəki sözlərin və ya hərflərin böyük hərflərlə yazılması qaydasını və üsulunu əhatə edir. Bu, yalnız başlanğıc hərflərin böyük yazılmasını deyil, həm də bütün sözlərin, hətta cümlənin tamamının böyük hərflərlə yazılmasını əhatə edir. Müxtəlif dillərdə və yazışma üslublarında kəpitkələmənin özünəməxsus qaydaları və ənənələri mövcuddur.
Kəpitkələmənin məqsədi, mətndəki müxtəlif elementlərin vizual olaraq fərqləndirilməsi və oxucuya məlumatın daha aydın qavranılmasını təmin etməkdir. Məsələn, başlıqlar, alt başlıqlar, adlar, təşkilat adları və s. tez-tez kəpitkələmə ilə vurğulanır. Kəpitkələmənin həddindən artıq istifadəsi mətni oxunmaz hala gətirə bilər, buna görə də onun düzgün tətbiqi çox əhəmiyyətlidir.
Maraqlı bir fakt kimi, kəpitkələmənin tarixi qədim zamanlara gedib çıxır. Qədim Yunanıstanda və Roma imperiyasında abidələrə və sənədlərə həkk olunan yazılarda kəpitkələmənin müxtəlif formaları istifadə olunurdu. Müasir kəpitkələmə qaydaları isə əsasən 15-ci əsrdən sonra, çap texnikasının inkişafı ilə formalaşmışdır.
Beləliklə, kəpitkələmə sadəcə bir texniki termin deyil, mətni formatlaşdırmaqda, oxunabilirliyini və aydınlığını təmin etməkdə mühüm rol oynayan bir üsuldur. Onun düzgün istifadəsi dilin gözəlliyini və dəqiqliyini artırır.