Kəndciyəz sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "kənd" sözündən törəmə olaraq qeyd olunsa da, sadəcə kiçik kənd mənasını tam əks etdirmir. Daha dəqiq desək, kəndciyəz, əsasən relyef baxımından müəyyən xüsusiyyətlərə malik olan, adətən dağətəyi və ya yüksəkliklərin ətəklərində yerləşən, kiçik, sakit və mənzərəli bir kənd məskunlaşmasını bildirir. Lüğətlərdəki qısa izah, bu sözün ifadə etdiyi poetik və romantik atmosferi tam əks etdirə bilmir.
A. Şaiqin misalında olduğu kimi, "Göy yamacın ətəyində kəndciyəz" ifadəsi, kəndin təbiətə necə gözəl və harmonik şəkildə inteqrasiya olduğunu, ətrafının geniş tarlalara büründüyünü və sakit, təbiətlə iç-içə bir həyat tərzini əks etdirir. Bu, sadəcə coğrafi yer deyil, həm də müəyyən bir həyat tərzinin, mədəniyyətin simvoludur.
Kəndciyəz, böyük kəndlərdən fərqli olaraq, daha çox səmimiyyət, rahatlıq və sakitlik hissi oyadır. Bu, həm də, köhnə ənənələrin, xalq mədəniyyətinin daha canlı qaldığı yerlərlə assosiasiya olunur. Sözün özü, hətta fonetik cəhətdən də, bu sakitliyi, yumşaqlığı, kiçikliyi və müəyyən bir incəliyi ifadə edir.
Beləliklə, kəndciyəz sadəcə "kiçik kənd" mənasından daha geniş bir məna daşıyır. O, təbiətə yaxınlığı, sakitliyi, səmimiyyəti, köhnə ənənələrin qorunub saxlanılmasını və romantik bir atmosferi özündə birləşdirən, kiçik və mənzərəli bir kənd məskunlaşmasıdır.