Kəmməhəl (fars. kəm + ər. məhəl) sifəti, əsasən, bir insanın başqasına qarşı münasibətini, diqqət və qayğısının olmamasını ifadə edir. Lüğətlərdəki qısa izah "adama məhəl qoymayan, diqqət yetirməyən, saymayan, etinasız" olsa da, bu sözün ifadə etdiyi duyğu və münasibətin dərinliyi daha çoxdur.
Kəmməhəl olmaq, sadəcə diqqət yetirməmək deyil, daha çox soyuqluq, laqeydlik, biganəlik və hətta nifrət kimi duyğuları özündə ehtiva edir. İnsanın digər bir insanın varlığını, sözlərini, ehtiyaclarını və ya duyğularını tamamilə görməməsi, eşitməməsi və ya sadəcə əhəmiyyət verməməsi vəziyyətini təsvir edir. Bu, passiv bir laqeydlik deyil, fəal bir şəkildə başqasını ignor etməyi də nəzərdə tuta bilər. Sözün kökündə olan "kəm" (az, qüsurlu) və "məhəl" (diqqət, əhəmiyyət) sözlərin birləşməsi bu mənanı gücləndirir.
Kəmməhəllik, bir çox sosial və psixoloji problemin əsasında ola bilər. Ailə daxilində, dostluq münasibətlərində və ya iş yerində kəmməhəl münasibət, insanları emosional cəhətdən zədələyə və münasibətlərin pozulmasına gətirib çıxara bilər. Bu səbəbdən də, kəmməhəl olmaq yalnız bir söz deyil, həm də mürəkkəb sosial və psixoloji bir hadisəni əks etdirir.
Ədəbiyyatda da kəmməhəllik tez-tez xarakterlərin daxili dünyasını, əlaqələrini və münasibətlərini göstərmək üçün istifadə olunur. Bu, yazarın obrazların arasında olan mürəkkəb emosional gərginliyi oxucuya çatdırmaq üçün effektiv bir üsuldur.