Kəməndçi sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında ovçuluqla bağlı mühüm bir peşəni ifadə edir. Sadəcə "kəməndlə heyvan tutan adam" kimi tərif edilməkdən daha çox, bu peşənin özünəməxsus sənətkarlıq, dəqiqlik və hətta bəzi hallarda cəsarət tələb etdiyini vurğulamaq lazımdır.
Kəməndçinin əsas aləti olan kəməndin özü də əl işidir. Onun hazırlanması, materialının seçilməsi, ipliklərinin düzgün bükülməsi və son nəticədə kəməndin istənilən hərəkətə uyğun elastikliyinin təmin edilməsi uzun illər təcrübə tələb edən bir sənətdir. Kəməndçi, sadəcə heyvanı tutmaq üçün deyil, həm də onu zərərsizləşdirmək, yaralamamaq üçün böyük ustalıq göstərməlidir. Bu ustalıq, illərlə öyrənilən xüsusi texnikalar, heyvan davranışlarının dəqiq müşahidəsi və bir çox faktorları nəzərə almağı tələb edir.
Tarixən kəməndçilik, xüsusilə atların və digər iri heyvanların ələ keçirilməsində əvəzsiz rol oynamışdır. Bu peşənin əhəmiyyəti, köçəri həyat tərzi sürən tayfalar və xalqlar üçün daha da artırdı. Atlar həm nəqliyyat, həm də hərbi əməliyyatlar üçün vacib idi və kəməndçilər bu qiymətli heyvanların ələ keçirilməsində əsas rol oynayırdılar. Beləliklə, kəməndçi yalnız bir ovçu deyil, eyni zamanda qədim dövrlərdən bəri davam edən bir ənənənin və sənətin daşıyıcısıdır.
Müasir dövrdə, texnologiyanın inkişafına baxmayaraq, kəməndçilik hələ də öz əhəmiyyətini qoruyub saxlayır. Bəzi ölkələrdə hələ də kəməndçilərə ehtiyac duyulur, xüsusilə də heyvanların ələ keçirilməsində humanitar üsullardan istifadə zamanı. Onların bacarığı və təcrübəsi, heyvanlara mümkün qədər az zərər verərək, onları təhlükəsiz şəkildə tutmağa imkan verir.